{"id":835,"date":"2014-07-23T16:35:17","date_gmt":"2014-07-23T22:35:17","guid":{"rendered":"http:\/\/www.przedsie.com\/?p=835"},"modified":"2014-07-23T17:03:19","modified_gmt":"2014-07-23T23:03:19","slug":"nikaragua-18-06-04-07","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.przedsie.com\/?p=835","title":{"rendered":"Nikaragua 18.06 – 04.07"},"content":{"rendered":"

Dzie\u0144 110-125
\nDo Nikaragui wjechali\u015bmy przez przej\u015bcie graniczne, po wype\u0142nieniu wy\u015brubowanych – bo wyra\u017conych w dwucyfrowej sumie dolar\u00f3w – formalno\u015bci wizowych (oczywi\u015bcie uwidoczniona by\u0142a tylko cz\u0119\u015b\u0107 tej sumy w \u015bwistkach wjazdowych).

\"Front

Front burzy<\/p><\/div> Droga w nowym pa\u0144stwie by\u0142a niepor\u00f3wnywalnie lepsza od tej w Hondurasie i z entuzjazmem ale i z trudem – bo w upale, kontynuowali\u015bmy wy\u015bcig z czasem – by dojecha\u0107 do naszego pierwszego noclegu na tej ziemi. Dodatkow\u0105 atrakcj\u0105 wy\u015bcigu by\u0142y towarzysz\u0105ce nam – pocz\u0105tkowo z oddali – grzmoty nadci\u0105gaj\u0105cej burzy. Dzi\u0119ki niej mogli\u015bmy z bardzo silnym wiatrem wznosz\u0105cym z okolicznych p\u00f3l tumany br\u0105zowego py\u0142u pokona\u0107 chy\u017co kilkana\u015bcie kilometr\u00f3w wi\u0119cej. W ko\u0144cu dali\u015bmy si\u0119 z\u0142apa\u0107 nawa\u0142nicy i obserwowali\u015bmy jej najciekawsze momenty pod jakim\u015b daszkiem w mijanej wioseczce. Po przeczekaniu ruszyli\u015bmy dalej, i po kolejnej godzinie dojechali\u015bmy do Chinandegi

\"Ucieczka

Ucieczka przed burz\u0105<\/p><\/div>
\n– w kt\u00f3rej z ca\u0142ej palety oferowanych atrakcji zdecydowali\u015bmy si\u0119 skorzysta\u0107 z obiadu – osobliwych sma\u017conych w g\u0142\u0119bokim t\u0142uszczu tacos, deseru w kawiarni i kr\u00f3tkiego spaceru poprzedzaj\u0105cego w pe\u0142ni zas\u0142u\u017cony sen w przydomowym hostelu. Nazajutrz wcze\u015bnie, prawie zgodnie z planem (bo zaledwie z p\u00f3\u0142toragodzinnym po\u015blizgiem) ruszyli\u015bmy w stron\u0119 Leon – miasta gdzie zamierzali\u015bmy sp\u0119dzi\u0107 kilka dni. Droga mia\u0142a by\u0107 kr\u00f3tka i przyjemna – po studwudziestokilometrowym odcinku w dniu poprzednim, ale co\u015b si\u0119 Kubie w g\u0142owie nie zgra\u0142o z map\u0105 i przy wyje\u017adzie z miasta zboczyli\u015bmy z trasy. I takim to cudem z czterdziestokilometrowego odcinka – mo\u017cliwego do pokonania w przedpo\u0142udnie zrobi\u0142 si\u0119 odcinek szcze\u015bciesi\u0119ciokilkukilomerowy pokonywany w upale. Ale nie zdj\u0119\u0142o to nam u\u015bmiech\u00f3w z twarzy i po znalezieniu hostelu rozpocz\u0119li\u015bmy pobyt w Leon.

\"Leon

Leon (lew)- symbol miasta<\/p><\/div>
\nCzas tutaj up\u0142yn\u0105\u0142 nam opr\u00f3cz czynno\u015bci higieniczno-sanitarno-bytowych na zwiedzaniu miasta: muzeum sztuki (ciekawe – z du\u017c\u0105 kolekcj\u0105 sztuki wsp\u00f3\u0142czesnej) oraz osobliwego muzeum rewolucji (urz\u0105dzonym w zdobytym przez rewolucjonist\u00f3w budynku publicznym, gdzie w\u015br\u00f3d zdj\u0119\u0107 Che Guevary, Chaveza, innych lokalnych bojownik\u00f3w oraz plakat\u00f3w wyborczych prezydenta Nikaragui byli\u015bmy oprowadzani przez bohater\u00f3w narodowych z czas\u00f3w rewolucji. W Leon postanowili\u015bmy te\u017c skorzysta\u0107 z mo\u017cliwo\u015bci jakie oferuje nam pobliski

\"Muzeum

Muzeum rewolucji wita portetami i granatnikiem.<\/p><\/div>\u0142a\u0144cuch wulkan\u00f3w wesp\u00f3\u0142 z rozlicznymi biurami turystyki g\u00f3rskiej i spr\u00f3bowa\u0107 swoich si\u0142 w wulkanoboardingu i w „zwyk\u0142ym’ trekkingu po aktywnym wulkanie. Pierwsze – wulkanoboarding to nowy „sport” niezmiernie ciekawie wygl\u0105daj\u0105cy na folderach, polegaj\u0105cy na zje\u017adzie na desce- sankach po zboczu aktywnego, bardzo m\u0142odego wulkanu Cerro Negro (Czarna g\u00f3ra). Zbocze, z racji m\u0142odego wieku wulkanu, nie jest pokryte \u017cadn\u0105 ro\u015blinno\u015bci\u0105 tylko, jak nazwa wulkanu wskazuje, czarn\u0105, niczym sumienie eks ministra Nowaka, g\u00f3r\u0105 z lu\u017anych kamieni wulkanicznych. Na szczycie obok krateru znajduj\u0105 si\u0119 otwory przez kt\u00f3re ci\u0105gle wydobywaj\u0105 si\u0119 gazy zawieraj\u0105ce siark\u0119, barwi\u0105c wylot na \u017c\u00f3\u0142to i wydzielaj\u0105c zapach zapewne podobny do tego z piek\u0142a, a znany wszystkim bywalcom pijalni w\u00f3d w Kudowie- Zdr\u00f3j. Sam pobyt na aktywnym wulkanie jest ciekawy. Mo\u017cna, siadaj\u0105c na\u0144 dupskiem poczu\u0107 ciep\u0142o wewn\u0119trze ziemi, co jest uczuciem szczeg\u00f3lnym. Ale, ale! Nie weszli\u015bmy na ten wulkan \u017ceby si\u0119 tylko nim zachwyca\u0107. Weszli\u015bmy tam by sta\u0107 si\u0119 wulkanoboardingowcami.

\"Na

Na Cerro Negro – gotowi do zjazdu<\/p><\/div>Przebrali\u015bmy si\u0119 wi\u0119c w kombinezony (cho\u0107 jeszcze wtedy nie do ko\u0144ca wiedzieli\u015bmy po co), okulary i po kr\u00f3tkim instrukta\u017cu zjazdu oraz szkoleniu z procedur bezpiecze\u0144stwa gotowi byli\u015bmy do zrobienia pami\u0105tkowych fot i zjazdu. Co do samego zjazdu jest to do\u015bwiadczenie osobliwe – oczywi\u015bcie jest du\u017ca pr\u0119dko\u015b\u0107, kt\u00f3ra w razie upadku mo\u017ce dok\u0142adnie po\u0142ama\u0107 gnaty i z kt\u00f3r\u0105 obcowanie daje pewn\u0105 frajd\u0119, ale ubaw z jazdy jest niestety przy\u0107miony, czy te\u017c raczej przysypany g\u0119stymi strugami drobnych, ostrych kamieni tryskaj\u0105cych spod deski i n\u00f3g, kt\u00f3rymi si\u0119 kieruje, prosto w mordk\u0119 zjazdowca k\u0142uj\u0105c niemi\u0142osiernie i w\u0142a\u017c\u0105c w ka\u017cdy mo\u017cliwy otw\u00f3r w g\u0142owie. Po zje\u017adzie pozosta\u0142o ju\u017c tylko si\u0119 otrzepa\u0107, wyplu\u0107 i wysmarka\u0107 mo\u017cliwie du\u017co czarnego piasku wulkanicznego. I tyle w tym przyjemno\u015bci. Zabawa jaka\u015b tam by\u0142a, ale wi\u0119cej ni\u017c raz w \u017cyciu , naszym zdaniem, zje\u017cd\u017ca\u0107 sensu nie ma.

\"Pocz\u0105tek

Pocz\u0105tek podej\u015bcia na Hoyo – jeszcze z u\u015bmiechem.<\/p><\/div>Po lekkim posi\u0142ku wyruszyli\u015bmy, w towarzystwie dw\u00f3ch przewodnik\u00f3w i trzech innych turyst\u00f3w, na w\u0142a\u015bciwy trekking. Dwudniow\u0105 wypraw\u0119 rozpocz\u0119li\u015bmy w upalnym s\u0142o\u0144cu, wdrapuj\u0105c si\u0119 na zbocze wulkanu Hoyo, by ju\u017c po godzinie maszerowa\u0107 w tropikalnej ulewie. Na miejsce obozu uda\u0142o nam si\u0119 dotrze\u0107 – wed\u0142ug przewodnik\u00f3w- w rekordowo kr\u00f3tkim czasie. Po rozbiciu namiot\u00f3w dokonali\u015bmy ataku szczytowego wizytuj\u0105c po drodze krater i otwory wentylacyjne ziej\u0105ce siark\u0105. Na szczycie, ciesz\u0105c si\u0119 widokiem okolicznych wulkan\u00f3w, podziwiali\u015bmy zach\u00f3d s\u0142o\u0144ca. Nast\u0119pnie ra\u017anym krokiem, ju\u017c w p\u00f3\u0142mroku zeszli\u015bmy do obozu. Kolacja – makaron z warzywami i sosem pomidorowym – po ca\u0142ym dniu smakowa\u0142y niebywale.

\"Na

Na Hoyo – widok na Momotombo<\/p><\/div>Drugiego dnia zeszli\u015bmy do jeziora Asocosca, w kt\u00f3rym za\u017cyli\u015bmy k\u0105pieli pr\u00f3buj\u0105c wyp\u0142uka\u0107 resztki wspomnie\u0144 vulcanobordingu i odpr\u0119\u017cy\u0107 cia\u0142o nieprzyzwyczajone do d\u017awigania ekwipunku na plecach. Po lunchu zeszli\u015bmy do drogi, z\u0142apali\u015bmy na stopa wielk\u0105 ci\u0119\u017car\u00f3wk\u0119 i na pace dojechali\u015bmy do Leon. Drugiego dnia w\u0119dr\u00f3wki rzecz, kt\u00f3ra pierwszego dnia by\u0142a upierdliwo\u015bci\u0105 ledwie, sta\u0142a si\u0119 przyczyn\u0105 prawdziwych m\u0105k: podczas „rozpoznania bojem” przydatno\u015bci posiadanych but\u00f3w do turystyki pieszej wysz\u0142o na jaw, \u017ce nie nadaj\u0105 do niczego. Rany na stopach krzycza\u0142y wr\u0119cz o koniczno\u015bci zmiany. W Leon, kt\u00f3re szczerze polubili\u015bmy, zostali\u015bmy jeszcze ca\u0142e dwa dni d\u0142u\u017cej, ponownie si\u0119 opieraj\u0105c, odpoczywaj\u0105c (aktywnie – zwiedzaj\u0105c na bosaka dach katedry)

\"Boso

Boso przez dach<\/p><\/div>i zaleczaj\u0105c otarcia st\u00f3p. Z Leon udali\u015bmy si\u0119 w kierunku wyspy Ometepe na jeziorze Nikaragua. Dotarli\u015bmy tam po czterech dniach zatrzymuj\u0105c si\u0119 po drodze na pierwszy nocleg w namiocie przy restauracji nad brzegiem jeziora Managua z widokiem na wulkon Momotombo i Momotombito. Miejsce, kt\u00f3re z racji uroku, w Europie zabudowane by\u0142oby zapewne hotelami tutaj by\u0142o tylko dla nas i lokalnych rybak\u00f3w! Drug\u0105 noc sp\u0119dzili\u015bmy pod wulkanem Masaya, a dwie kolejne w postkolonialnym mie\u015bcie Granada. Tam pr\u00f3cz oczywistych atrakcji miasta kolonialnego – katedry, parku centralnego, ko\u015bcio\u0142\u00f3w i zabudowa\u0144 zwiedzili\u015bmy ciekawe muzeum przy konwencie franciszka\u0144skim w kt\u00f3rym

\"Granada

Granada – katedra i plac g\u0142\u00f3wny<\/p><\/div>znajdowa\u0142a si\u0119 wspania\u0142a kolekcja kamiennych prekolumbijskich rze\u017ab zebranych z okolicznych wysp. Z Granady wyp\u0142ywali\u015bmy z portu w kt\u00f3rym formalno\u015bci biletowo- checkinowe wygl\u0105da\u0142y jakby\u015bmy promem mieli lecie\u0107 w kosmos, a nie p\u0142yn\u0105\u0107 w czterogodzinny rejs na wysp\u0119. Szkoda strz\u0119pi\u0107 tu klawiatury na opisanie idiotyzm\u00f3w panuj\u0105cych podczas za\u0142adunku na rejs \u015br\u00f3dl\u0105dowy wewn\u0105trz jednego pa\u0144stwa, ale z grubsza wygl\u0105da\u0142o to tak: wojsko – co chyba nikogo nie dziwi – przed naszym zaokr\u0119towaniem si\u0119 dok\u0142adnie przetrzepa\u0142o nam ka\u017cd\u0105 z sakw szukaj\u0105c tam niebezpiecznych przedmiot\u00f3w umo\u017cliwiaj\u0105cych uprowadzenie promu – alkoholu i no\u017cy. Po przeszukaniu spakowali\u015bmy nasze sakwy i nios\u0105c na plecach trzydziestokilogramowe worki odbyli\u015bmy dwustumetrowy spacer po molo do statku na kt\u00f3rym by\u0142y ju\u017c za\u0142adowane przez pracownik\u00f3w portu nasze rowery.

\"W

W drodze na Ometepe.<\/p><\/div>Szcz\u0119\u015bliwie uda\u0142o si\u0119 za\u0142adowa\u0107 i wyp\u0142yn\u0105\u0107. Podczas rejsu spotkali\u015bmy mi\u0142\u0105 niemiecko-austriack\u0105 par\u0119 emeryt\u00f3w, kt\u00f3rzy podczas przerwy w swojej podr\u00f3\u017cy jachtem bez celu zwiedzali przez rok Ameryk\u0119 po\u0142udniow\u0105 i centraln\u0105. Bardzo inspiruj\u0105ce spotkanie! Tak niewiele trzeba do realizacji swoich marze\u0144! Zachodnioeuropejska emerytura i do\u015bwiadczenie w \u017ceglarstwie morskim \ud83d\ude42 (Kto wie co nam pisane?). Po dotarciu do wyspy Ometepe i niepor\u00f3wnywalnie sprawniejszym roz\u0142adunku (tu wyznamy Wam nasze grzechy) po raz pierwszy za\u0142adowali\u015bmy nasze rowery na inny \u015brodek transportu l\u0105dowego. Skorzystali\u015bmy z podw\u00f3zki pick-upem z przystani do miasta. Mamy nadziej\u0119, \u017ce p\u00f3\u017ana pora, piaszczysta droga oraz brak poj\u0119cia gdzie jest „miasto” nas usprawiedliwia.

\"Ometepe

Ometepe – oznaczenia dr\u00f3g ewakuacyjnych<\/p><\/div>Przenocowali\u015bmy w miejscowo\u015bci Alta Gracia, gdzie wieczorem mieli\u015bmy okazj\u0119 by\u0107 \u015bwiadkiem procesji – z ogniami sztucznymi, fajerwerkami i innymi wystrza\u0142ami – czyli typowej dla tego regionu.
\nWyspa Ometepe to dwa aktywne wulkany – Concepcion i Madero, kt\u00f3rych zbocza wystaj\u0105 majestatycznie ponad wody jeziora Nikaragua i czyni\u0105 to miejsce magicznym. Po p\u00f3\u017anej pobudce i leniwym poranku eksploracj\u0119 rozpocz\u0119li\u015bmy od przemieszczenia si\u0119 na cz\u0119\u015b\u0107 wyspy pod wulkanem Madero. Mijaj\u0105c liczne tabliczki wskazuj\u0105ce drog\u0119 ewakuacji w razie erupcji, dotarli\u015bmy na post\u00f3j w k\u0105pielisku urz\u0105dzonym na naturalnym \u017ar\u00f3dle 'Ojo de Aqua’, gdzie mieli\u015bmy przyjemno\u015b\u0107 w\u015br\u00f3d porykiwa\u0144 ma\u0142p (kapucynk\u00f3w) przeczeka\u0107 te\u017c tropikaln\u0105 ulew\u0119.

\"Ma\u0142piszon

Ma\u0142piszon nad ojo de agua.<\/p><\/div> Na nast\u0119pny nocleg znale\u017ali\u015bmy miejsce na wzg\u00f3rzu z widokiem na wulkan Concepcion. Gdy tylko si\u0119 rozlokowali\u015bmy, odkryli\u015bmy \u017ce zapomnieli\u015bMY zabra\u0107 z k\u0105pieliska stroju k\u0105pielowego Madzi w modne (zar\u00f3wno kiedy\u015b jak i dzi\u015b) bia\u0142e grochy. Dzie\u0144 zwie\u0144czyli\u015bmy wi\u0119c wieczorn\u0105 przeja\u017cd\u017ck\u0105 do \u017ar\u00f3d\u0142a i z powrotem oraz jak\u017ce zas\u0142u\u017con\u0105 porcj\u0105 wieprzowiny z dwoma piwkami. Z ograniczonego – z racji braku rower\u00f3w dostosowanych do jazdy po nieutwardzonych drogach wyspy i braku odpowiednich but\u00f3w trekkingowych- mo\u017cliwo\u015bci aktywnego wypoczynku, uda\u0142o nam si\u0119 cieszy\u0107 z urok\u00f3w wyspy podczas wieczornego wpatrywania si\u0119 w s\u0142o\u0144ca zach\u00f3d za Concepcion i przedpo\u0142udniowej (wi\u0119c i przedulewnej) wycieczki konnej po zboczu wulkanu Madero

\"Wycieczka

Wycieczka konno na zbocze wulkanu Madera<\/p><\/div>i pla\u017cy \u0142\u0105cz\u0105cej obydwa. Trzy dni sp\u0119dzone na wyspie dla nas – poganianych wizj\u0105 mijaj\u0105cego w\u0142a\u015bnie, najlepszego czasu na zwiedzenie ameryki po\u0142udniowej – wystarczy\u0142o, wi\u0119c dnia trzeciego skoro \u015bwit ruszyli\u015bmy w stron\u0119 przystani \u0142\u0105cz\u0105cej wysp\u0119 z San Jorge. Po drodze zostali\u015bmy wynagrodzeni za pobudk\u0119 o czwartej nad ranem, bowiem po\u017cegna\u0142a nas ma\u0142pia rodzina – w tym matka z m\u0142od\u0105 ma\u0142pk\u0105 na grzbiecie – paraduj\u0105ce na drzewach metr od nas! Po bardzo sprawnej odprawie odbyli\u015bmy kr\u00f3tki rejs podziwiaj\u0105c oddalaj\u0105ce si\u0119 zbocza dw\u00f3ch wulkan\u00f3w. Tego samego dnia dotarli\u015bmy do San Juan de Sur – pla\u017cowego kurortu nad Pacyfikiem, mekki surfer\u00f3w i imprezowicz\u00f3w z USA. Do San Juan pojechali\u015bmy wabieni mo\u017cliwo\u015bciami odbycia wycieczki na '\u017c\u00f3\u0142wie pla\u017ce’ – w folderach i internecie sta\u0142o jak w\u00f3\u0142, \u017ce jeste\u015bmy we w\u0142a\u015bciwym czasokresie na obserwowanie l\u0119gu owych, jednak\u017ce po przybyciu do miasta, okaza\u0142o si\u0119 \u017ce sezon akurat teraz jest nienajlepszy, z\u0142a faza ksi\u0119\u017cyca, a obserwacje wymagaj\u0105 przenocowania, a i efekt mo\u017ce by\u0107 niepewny (mo\u017cemy \u017cadnego nie zobaczy\u0107). Postanowili\u015bmy wi\u0119c nie po\u015bwi\u0119ca\u0107 kolejnych trzech kartek z kalendarza i nast\u0119pnego ranka odbyli\u015bmy podr\u00f3\u017c – cz\u0119\u015bciowo pod wiatr, cz\u0119\u015bciowo z silnym bocznym wiatrem w stron\u0119 Kostaryki.
\n